الفيض الكاشاني

اللئالي 34

مجموعة رسائل

ودر نمىيابد ، دور خواهد بود واز همان درك هجران كه بود ، بيرون نيامده واگر چه محبوب با أو در غايت نزديكى بوده باشد ، اگر چه چون رگ گردن به بنده نزديك است ، خداى دور بود از بر خدا دوران « 1 » . واستقامة صراطه عبارة عن رجوعه إلى الاسم الذي بدأ منه ، وذلك الاسم هو الذي يربّيه ويهديه . وصراطه مستقيم بالنظر إلى كماله الذي هو منتهى سيره واللائق بحاله وإن لم يكن مستقيماً بالنظر إلى الوصول إلى سعادته الذي هو الفوز بالنجاة والظفر بالدرجات . اگر از « 2 » ناهموارى زمين در سايه كجى بيني ، آن كجى را عين استقامت سايه دان ؛ چه راستى ابرو در كجى اوست . * ابروى تو گر راست بود كج باشد از كجى راستى كمان آيد ؛ چرا كه راستى ابرو وكمان عبارت از هيئتى است كه مىبايد كه بر آن باشند تا ابرو وكمان باشند ، وشك نيست كه آن معنى در كجى « 3 » ايشان راست مىآيد . همچنين استقامت وراستى حقيقت وبودن آن بر طريق مستقيم آن است كه ظهور آن در قوابل به حسب اقتضاى قابليت ايشان باشد . پس اگر چنانچه قابل ، تقاضاى آن كند كه حقيقت در آن به اسم « المضلّ » ظاهر شود ، ظهور وى بر طريق استقامت خواهد بود كه اگر به فرض محال در آن مظهر به اسم « الهادي » ظاهر شود ، آن حقيقت در آن مظهر بر طريق مستقيم نخواهد بود . روى في الكافي بإسناده عن أبي جعفر الباقر عليه السلام ، أنّه قال : ( إنّ اللَّه الحليم العليم ، إنّما غضبه على من لم يقبل منه رضاه ، وإنّما يمنع من لم يقبل منه عطاه ، وإنّما يضلّ من لم يقبل منه هداه ) « 4 » . وفي الحديث النبوي : ( من وجد خيراً فليحمد اللَّه ، ومن وجد غير ذلك فلا يلومنّ إلّا

--> ( 1 ) - مر : - لعدم تحقّقه بها . . . خدا دوران . ( 2 ) - الف : آن . ( 3 ) - الف : + معنى . ( 4 ) - الكافي ، ج 8 ، ص 52 ، ح 16 .